• CABADAK: Hayret, şaşma
  • CABALAK: Yabalak, yaygın
  • CAĞIMDA: Yaratıcı, üretken
  • CAĞIMDI: Lütufkar, iltifat eden
  • CAĞLI: Namuslu, dürüst
  • CAKŞI: Yakşı, yakışıklı, güzel
  • CALMAN: Yalman
  • CAMAN: 1- Yaman, 2- Kam, büyücü
  • CAMANBAY: birl. Caman/Bay..Şamanist gelenekte, obanın büyücüsü,doktoru, kötü ruhları kovan kişi
  • CAMUGA (Camuka) Kızgın, asabi
  • CANİK: Tüccar, ticaret erbabı
  • CANKU: Meşveret
  • CARIP: Yakın, dost, çok yakın arkadaş
  • CARLIK: Yarlık, emir, ferman
  • CARTI: Şık, alımlı
  • CARUZ: Heyecan
  • CATUK: Halim, haluk
  • CAV: Gösteriş, afi, fiyaka
  • CAVANKUL: Uygurlar döneminde ordunun sol cenahını ve oradaki askerlerin tümüne verilen ad
  • CAVILDAK: Neşeli, şen şakrak
  • CAVLI: Gösterişli, cafcaflı
  • CAYMAZ: Cesur, kararlı
  • CAYNAK: Pençe, Doğan pençesi
  • CEBE: 1- Silah,ok, cephane 2- Zırh
  • CEBEN: Gayretli, çalışkan
  • CEBENOYAN: Cebe/Noyan
  • Çengiz Kagan’ın dünyaca ünlü komutanı ve yakın arkadaşı.(Çengiz’in bütün Türkleri bir bayrak altında toplama fikrinin mimarı bu ulu kişidir.)
  • CELASUN: (Çalasun) 1- Delikanlı 2- Cesur, savaşçı 3- Becerikli, eli tez.
  • CELAYIR: (Çalayır) 1- Bilgin, gün görmüş, tecrübeli 2- savaşçı
  • CELDEN: Yel, yel parçası
  • CELME: Çalım, fiyaka, gösteriş
  • CENGEL: Hafif, ince
  • CENGİZ: Çengiz, Tengiz, Deniz
  • CEREN: Ceylan, ahu, gazel
  • CERKİN: Hısım, yakın
  • CERKUDAY: birl. Yer/Kutay Eski dönem yerin kutsal ruhu
  • CETİK: Yetkin, uzman, olgun
  • CETİZ: Yetkin, becerikli
  • CEYRAN: Ceren
  • CIDA: Mızrak, kısa saplı mızrak
  • CIGI: Şamanist gelenekte ,iyi ruh. Boy ve oymakları kötülüklerden koruduğuna inanılan ruh
  • CILDUZ: Yıldız
  • CILIMGA: Kağan ve Han’ların mektuplarını yazmakla görevli kişi
  • CİBELİK: Sonsuz, sonsuzluk
  • CİCİ: (Cicik, cicek) 1- Çiçek, gül 2- Konuk 3- Sevim, sevimlilik
  • CİDAGU: Yetkin, yetenekli, becerikli
  • CİDE: İri, uzun bir ağaç türü
  • CİGA: Taç, gelin başı
  • CİĞİL: Hafif, yeğni, kolay
  • CİLMAYA: Türk mitolojisindeki efsanevi kanatlı at
  • CİNGİL: 1- Galip, utkan 2- Güvenilir,sadık
  • CİNGÜ: Zafer, utku
  • CİVİL: İyi ruh, temiz , arınmış ruh
  • COLAY: (Yolay) birl. Yol/Ay…Kazaklarda “ayağı uğurlu” kişiler için kullanılır.
  • COLDA: Yolcu, yola çıkan
  • CUCİ: 1- Cici, çiçi, cicik, çiçek, çuçu, çuçi 2- Konuk..Bu ad daha çok, beklenmeyen doğumlar sonrası kullanılır ve bu yüzden “konuk” anlamını içerir
  • CULUM: Narin, nazik, hassas
  • CUMUK: Yumuk, yumulmuş
  • CUPAR: Parfüm, güzel koku
  • ÇABA: Gayret, enerji
  • ÇABACI: Gayretli, enerjik
  • ÇABAK (Çaba)1-Çabuk,çevik 2- Küçük bir göl balığı türü
  • ÇABAR: 1- Çapar, davranır 2- Ulak, kurye, elçi
  • ÇABUK: (Çapuk) Çapan, çaba gösteren, çabalayan
  • ÇAÇA: 1- Savaş baltası 2- Gemici 3- Çiçi, çiçik
  • ÇAGAVUN: Bal arısı
  • ÇAĞ: 1- Zaman, vakit 2- devir, devran 3- su sesi, şırıltı
  • ÇAĞA: Yavru çocuk
  • ÇAĞAN: 1- Bayram, eğlence 2- Şimşek 3- gürz, çakan 4- Beyaza kaçan beyazımsı
  • ÇAĞANAK: Çalgı, enstrüman
  • ÇAĞAŞ: Kırlangıç
  • ÇAĞATAY: birl. Çağ/Atay
  • 1-Çağının en ünlüsü 2- çağdaş, çağının ilerisinde
  • ÇAĞDAŞ: Çağın insanı, aynı çağda yaşayan kişiler
  • ÇAĞIL: 1- Su sesi 2- Çakıl taşı
  • ÇAĞILDAK: Çağlayan, şelale
  • ÇAĞILTI: 1- Su sesi, suyun taş ve kayalara çarparken çıkarttığı ses
  • ÇAĞIN: 1- Şimşek , çakın 2- Gürz, topuz
  • ÇAĞIR: Çağırı, çağrı
  • ÇAĞIRGAN: Çağıran, davetkar
  • ÇAĞLA: 1- Namuslu, dürüst 2- Erik türlerinden bir yemiş
  • ÇAĞLAK: 1- Namuslu, dürüst 2- Çağlayan, şelale
  • ÇAĞLAR: Şelale, çağlayan
  • ÇAĞLASUN: Dürüst
  • ÇAĞLAV: Dürüst
  • ÇAĞLAYAN: Şelale
  • ÇAĞLAYIK: Şelale
  • ÇAĞLI: 1- Dürüst 2- Yakışıklı, güzel
  • ÇAĞLIN: Meşhur ve liyakat sahibi
  • ÇAĞRI:1- Mesaj, davet 2- Doğan kuşu, doğanın bir çeşidi
  • ÇAĞRUK: Katı, sert
  • ÇAKA: 1- Savaş baltası 2- Çakı 3- Fiyaka, çalım, gösteriş
  • ÇAKALOZ: 1- Fener 2- İlkel bir top silahı (Top mermisi yerine çakıl taşı atan)
  • ÇAKAN: 1- Gürz,topuz 2- Şimşek
  • ÇAKAR: 1-Deniz feneri 2- gürz
  • ÇAKI: Kesici, yontucu küçük bıçak
  • ÇAKICI: 1- Çakma eyleminde bulunan 2- Çakı ustası
  • ÇAKIL: Çakıl taşı
  • ÇAKIN: 1- Şimşek 2- Kıvılcım
  • ÇAKIR:1- Doğan türü bir avcı kuş 2- Gürz 3- Şarap, içki
  • ÇAKIRCA: Doğan türü bir avcı kuş
  • ÇAKIRCI: Eskiden saraylarda, özel olarak doğan terbiyeciliği yapanlara verilen bir sıfat
  • ÇAKMAK:..Çak kökünden türeyen, vurmak, kesmek, bölmek eylemi için kullanılan bir sözcük
  • ÇAKMUR: Tutumlu, eli sıkı
  • ÇAKTU: İri yapılı, gösterişli
  • ÇAL: Kılıç darbesi, darbe, vuruş
  • ÇALAP: Ulu ruh, Kadiri mutlak (Eski dönem Tanrı sıfatlarından)
  • ÇALGAR: Çalıcı, vurucu
  • ÇALGIÇAY: Taştan yapılmış el değirmeni
  • ÇALIK:1- Silahşör, iyi kılıç kullanan 2- Çelik 3- Mesaj, haber 4- Haşarı, yaramaz
  • ÇALIM: 1- Gösteriş, fiyaka, kurum 2- Kılıcın keskin tarafı
  • ÇALIMLU: Gösterişli, çekici
  • ÇALIN: Çiğ, jale
  • ÇALIŞ: Azim, ceht
  • ÇALIŞGAN: Çalışkan, işgüzar
  • ÇALKARA: Doğan türü bir avcı kuş
  • ÇALKIN: Darbeci, hamleci, vurucu
  • ÇALMA: Maden üzerine yapılmış oyma, işleme
  • ÇALMAN: Çalıcı, vurucu
  • ÇALUK: Çalık
  • ÇAM: Bir ağaç türü
  • ÇAMUR: Sazlık, bataklık
  • ÇANAYAZ: Berrak, billur
  • ÇANDAR: Karışık, karma
  • ÇANDIR: Karışık
  • ÇANGA: 1- Soylu 2- Pençe
  • ÇANGAL: 1- Çok sık ağaçlı bölge 2- Budaklı ağaç
  • ÇAPAN: 1- Ulak, haberci 2- Enerjik,- çalışkan 3- iş elbisesi, eski giysi
  • ÇAPAR: 1- Enerjik, çalışkan 2- Giysi 3- Saldırgan 4- ulak, haberci
  • ÇAPGIN: Enerjik, koşan, ardından giden
  • ÇAPGUR: Tufan, afet, deprem
  • ÇAPIN: Atak, hücum, savlet
  • ÇAPITGAN: Saldıran, saldırgan
  • ÇAPLAN: Bir şahin türü
  • ÇAPLI: Şahin türü bir avcı kuş
  • ÇAPTI: Koşan, seğirten
  • ÇAPTUĞ: Ünlü, çok tanınan
  • ÇAPUL: Çap…mak kökünden, vuran, saldıran, alıp götüren vb. eylemlerin tümü
  • ÇARDU: Cinli, perili
  • ÇARMAGUN: Görevli, görevlendirilmiş , emir almış
  • ÇAŞKA: Sabi,bebek, yavru
  • ÇAŞUT: Haberci, muhbir, ajan
  • ÇAT: Yansıma, yayılma, ün
  • ÇATAK: Çatal, çatallı, iki kollu değnek
  • ÇATAL: İki kollu, iki kola ayrılmış nesne
  • ÇATGAL: 1-Yüksek dağlık bölge 2- Çatal
  • ÇATIK: Çatılmış, tersleşmiş
  • ÇATLI(ğ): 1-Ünlü, tanınmış 2- Gözü kara, cesur
  • ÇATUK: Bıçak sapı yapılan bir ağaç türü
  • ÇAV: Ün, şöhret, yansıma, duyuru, bildiri
  • ÇAVA: Ünlü, tanınmış
  • ÇAVAŞ: Ünlü, tanınmış
  • ÇAVLAK: Çağlayan, şelale
  • ÇAVLAN: Çağlayan
  • ÇAVLI: 1- Ünlü,meşhur 2- Doğan yavrusu
  • ÇAVUDUR: İyi üne ve şöhrete sahip olan
  • ÇAVUNT: Ün, şöhret
  • ÇAVUŞ: Bilgi veren, bilgi götüren, bilgi dağıtan (Çav…kökünden)
  • ÇAVUT: Duvar, sütun
  • ÇAY: Dere, ırmak
  • ÇAYAN: 1- Dövülmemiş, dökme demir 2- İşlenmemiş ham demir
  • ÇAYLAK: Kuyruğu uzun ve çatallı bir avcı kuş
  • ÇAYLAN: 1-Dere kenarı 2- Çağlayan
  • ÇEBER: 1- Usta, mahir 2- Hoş, latif
  • ÇEBİ : (Çepi,çepni) 1- Sert bakışlı 2- Usta eli yatkın, yetenekli 3- Cebe, çebe, silah
  • ÇEKEN: Cazip, cazibe, çekicilik
  • ÇEKİM: Cazibe, çekicilik
  • ÇEKİMLÜ: Çekimli, cazibeli
  • ÇEKLİ: Armağan, hediye, düğün hediyesi
  • ÇEKMERGEN: Nişancı, iyi vuruş yapan, silahşör
  • ÇELEK: Bülbül, güzel öten bir kuş
  • ÇELEN: 1- Becerikli, çalışkan 2- Fettan, yanıltıcı
  • ÇELİK: (Çelük,çuluk) Gücü arttırılmış sert demir
  • ÇELİKTEN: Çelik parçası
  • ÇELİM: Beden, endam, gösteriş
  • ÇELME: 1- Çalma 2- Başa örtülen bez (Bandana)
  • ÇENGİN: Gösterişli, dikkat çekici
  • ÇENGİZ: Deniz
  • ÇENGŞİ: Mucize, olağanüstülük
  • ÇEPEN: Hatip, iyi konuşan, güzel söz söyleyen
  • ÇERÇİ: Ulak, haber, bildiri ulaştıran kişi
  • ÇERİ(Ğ): Asker, savaşçı, toplanarak bir araya gelmiş erat
  • ÇEVEN: Çevre, muhit
  • ÇEVGEN: Cirit, değnek
  • ÇEVRİ: Çeviri,girdap, anafor
  • ÇEVRİM: 1- Girdap, anafor 2- Çevre, muhit
  • ÇIDAM: Dayanıklılık, metanet
  • ÇIDAMLI: Metin, dayanıklı
  • ÇIDIK: Güç, dayanıklılık
  • ÇIGAY (Çığay): 1- Fakir, varlıksız 2- Kurt yüzlü, kurt bakışlı
  • ÇIĞ:1- su damlası, kırağı 2- kar yığını, kar topu
  • ÇIĞAL: Omuz, omuz başı
  • ÇIĞIN: Çıkın, bohça
  • ÇIĞIR: 1- Çağ, devir 2- çığın açtığı yol 3- Dar yol, patika
  • ÇIĞLA: Saf, halis
  • ÇIĞLAN: Saf, halis
  • ÇIĞRI: 1- felek 2- melodi
  • ÇIKAN: 1- kaynak, kaynarca 2- yeğen, hala çocuğu
  • ÇIKMAK: 1- çıkma eylemi 2- Kaynak 3- çakmak
  • ÇILDIM: Seri- hızlı, enerjik
  • ÇIMRIN: Aktif, faal
  • ÇIN: (çin, çine) sağlam, dayanıklı, güvenilir
  • ÇINAK: 1- sevap, hayr 2- güvenilir,sadık
  • ÇINDAN: sandal ağacı
  • ÇINGAY: Özü, sözü bir, sözüne güvenilir
  • ÇINGILIÇ: birl. Çın(sağlam, dayanıklı) Kılıç
  • ÇINGIR:1- Kopuza benzeyen bir saz 2- Çıngırak
  • ÇINTAY: Soylu, güvenilir
  • ÇIRAY: Yüz, eda, çehre
  • ÇIRGANIŞ: Zevk, haz, tat
  • ÇITIRKI: Işık, nur, ziya
  • ÇİBEK: Atmaca türü bir avcı kuş
  • ÇİÇEK: 1- Gül, gül çiçeği 2- Cici, cicik
  • ÇİÇİKAĞAN: birl. Çiçi/Kağan
  • Hun Kaganı (Ulusçuluğu, devlet siyasetine sokan ve bunun savaşını veren kişi)
  • ÇİGAN: Yoksul, fakir
  • ÇİGEN: Gayretli
  • ÇİGENDİK: Gayretli, çalışkan
  • ÇİGER: 1- Gayret,azim 2- Çökertiş,çökertme
  • ÇİGERMİŞ: Çökertmiş, düşmanı bozguna uğratmış
  • ÇİGİL: Olgun,gelişmiş, olmuş
  • ÇİGİLVAR: Kısa ve küçük ok, özel ok
  • ÇİĞDEM: Yaban çiçeği, (Itır çiçeğinin Türkçesi)
  • ÇİL: Dağ tavuğu
  • ÇİLDE: Kış mevsiminin en soğuk dönemi
  • ÇİLDU: Hızlı, seri, çabuk
  • ÇİLEN: 1- Çığ 2- Jale 3- Bir dağ çiçeği
  • ÇİLENTİ: Çığ, jale
  • ÇİMÇİK: Saf, masum
  • ÇİNE: (Çin) 1- Sadık, güvenilir 2- Öz, soy 3- Kurt, kurt yavrusu
  • ÇİNKAY: Sözüne güvenilir, özü sözü bir
  • ÇİPLİ: Narin, ince yapılı
  • ÇİRAY: Yüz, çehre, eda
  • ÇİT: Çizgi, sınır, limit
  • ÇİTER: birl. Çit/Er (sınır muhafızı)
  • ÇİZGEN: Saban izi, karasabanın tarlada açtığı yol
  • ÇİZİM: Resim figürü
  • ÇOBAN: 1- Elinde cop (değnek, sopa) olan 2- Muhtar, oba beyi
  • ÇOBAR: Değnekli, değnek taşıyan
  • ÇOBAYIKMIŞ: Gönül kırıcı, haşin
  • ÇOGA: Vahşi hayvan
  • ÇOGAY: Yoğun, kesif
  • ÇOĞAŞ: 1- Debdebe, şaşa 2- Vahşi hayvan yavrusu
  • ÇOKAN: 1- Gürz, topuz 2- Hayvan yavrusu
  • ÇOKU: 1- Debdebe, şaşa 2- Bolluk, bereket
  • ÇOLAK (Çalak) Silahşör, iyi kılıç çalan
  • ÇOLBANAK: 1- Uzak görüşlü 2- Törenin dışında kalan 3- Nikahsız ilişkiden doğan çocuk (Hakas Türklerinde)
  • ÇOLDU: 1- Bahşiş, mükafat 2- Ganimet
  • ÇOLPAN: 1-Kuzey yıldızı 2- Uzak görüşlü 3- Tanıdık, bildik, aşina
  • ÇOMAK: 1- İri ve yuvarlak değnek 2- Bir ucunda topuz bulunan sopa, silah 3- İnanmış, inançlı
  • ÇONGAR: Gürültü, şamata, nara
  • ÇOPUR: Geyik ve karaca yavrusu
  • ÇORA: (çura, çur) 1- Yerin kutsal ruhu 2- Cin, peri 3- Ruh
  • ÇORAMAN: Cinli, perili
  • ÇORLU: Cinli kötü ruhların etkisinde kalan kişi. Bu ad Şamanist gelenekten gelen bir ad dır.Eskiden bunalımlı ve toplum tarafından hoş karşılanmayan kişiler için bu ad verilirdi ve bu kişiler Kam ve Baksılar tarafından tedavi edilmeye çalışılırdı)
  • ÇOTAK: Kabza, kılıç kabzası
  • ÇOTUR: Kabza, kılıç kabzası
  • ÇÖKERMİŞ: Çökertmiş, düşmanı bozmuş
  • ÇÖKLÜ: Soylu, asil
  • ÇÖKÜL: Irmakların taşarak vadilere bıraktığı tortu
  • ÇÖMÇE: Ağaçtan oyulmuş su kabı
  • ÇÖZELİ: Kıpçak, merkezden uzakta olan
  • ÇÖZELTİ: Ayrılış, kopuş, firak
  • ÇUBAN: Çoban, muhtar, obabaşı
  • ÇUÇU: Şair, şairane konuşan
  • ÇUĞA: (çuka) 1- Yürekli, cesur 2- Arınmış, duru 3- narin
  • ÇUĞAY: Narin ve alımlı kız
  • ÇULÇU: Serçe, Turgay kuşu
  • ÇULUK: 1-Çelik 2- çalık, kılıç çalan 3- aceleci, heyecanlı
  • ÇURAN: Ruhlarla ilgilenen
  • ÇUTUR: Kılıç kabzası
  • ÇUVAŞ: 1-Sakin, rahat 2- dindar, dünyaya değer vermez
  • ÇÜCEN: Akıllı, aklını kullanan
  • ÇÜNÜK: Çınar ağacı